Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

Ο Μοναχικός Άραβας Στρατιώτης

Παραθέτουμε μετάφραση από την ισραηλινή ειδησεογραφική ιστοσελίδα "ynetnews.com" της συγκλονιστικής ιστορίας του Hisham Abu Varia, του πρώτου Ισραηλινού Άραβα Μουσουλμάνου αξιωματικού στις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις. Η ιστορία του επιβεβαιώνει ότι το Ισραήλ είναι μια φοβερά πολύπλοκη και σύνθετη χώρα που δεν ανταποκρίνεται στα στερεότυπα που προβάλλουν πολλά ΜΜΕ.

"Ο μοναχικός Άραβας στρατιώτης"



"ynetnews.com" (13.10.2010)

Οι καλύτεροι φίλοι του έκοψαν την καλημέρα, η αρραβωνιαστικιά του τον εγκατέλειψε και εξακολουθούν να τον βρίζουν στον δρόμο. Όμως ο Hisham Abu Varia δεν μετανιώνει που έγινε ο πρώτος Άραβας Ισραηλινός αξιωματικός του Ισραηλινού στρατού. «Πρέπει να επιστρέψεις κάτι στη χώρα που σε θρέφει», λέει.

της Yana Pevzner

http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3968706,00.html


Τίποτα δεν φαίνεται ασυνήθιστο στον αξιωματικό που επιβαίνει στο αυτοκίνητο προς το Sakhnin. Κανείς δεν θα μπορούσε να μαντέψει ότι ο κοκκινομάλλης άνδρας, ένας ανθυπολοχαγός, δεν είναι ένας τυπικός στρατιώτης. Τίποτα δεν μπορεί να αποκαλύψει το γεγονός ότι ο Hisham Abu Varia είναι μουσουλμάνος και ότι οδηγεί προς την πόλη που γεννήθηκε.

«Δεν είναι πρόβλημα για εσάς να μπείτε στην πόλη με τη στολή σας;» τον ρώτησα, καθώς πλησιάζαμε στην είσοδο της πόλης.
Την τελευταία «Ημέρα της Γης», 60.000 άνθρωποι παρευρέθηκαν εδώ σε μαζική συνάθροιση και κρατούσαν σημαίες με τον αρχηγό της Χεζμπολάχ Hassan Nasrallah και τον δολοφονημένο αξιωματούχο της, Imad Mughniyeh.

«Έρχομαι εδώ με τη στολή μου και το όπλο μου και με σέβονται», απαντά. «Μόνο την ‘Ημέρα της Γης’ φοβάμαι και δεν το κάνω. Στη γειτονιά μου, το Wadi Safa, ο καθένας ζει τη ζωή του και έχει τις απόψεις του. Δεν ανέχονται τους εξτρεμιστές».

Ο Hisham Abu Varia γεννήθηκε πριν 26 χρόνια, με γονείς τον Khaled, έναν εργολάβο οικοδομών, και τη Hania, μια νοικοκυρά – μητέρα 14 παιδιών. Σε ηλικία 10 ετών έκανε ήδη χειρωνακτικές εργασίες, από μάζεμα φρούτων μέχρι οικοδομή. Μετά το γυμνάσιο εργάστηκε επί δύο χρόνια εγκαθιστώντας στέγες. Έδινε την αμοιβή του στους γονείς του, οι οποίοι πλήρωναν τις σπουδές ιατρικής του αδελφού του στη Ρωσία.

«Στην πραγματικότητα δεν είχα παιδική ηλικία», λέει, χωρίς ίχνος συναισθηματισμού. «Τώρα αναπληρώνω. Επιτρέπω στον εαυτό μου να διασκεδάσει».

Η απόφαση να καταταγεί στον στρατό ξεκίνησε ως παιδική παρόρμηση. Ένας από τους γαμπρούς του τον έπαιρνε στις τελετές του Ισραηλινού στρατού. Στον Abu Varia άρεσε να κοιτάει τους στρατιώτες που ήταν άψογα παρατεταγμένοι και αφού επισκέφθηκε έκθεση αρμάτων μάχης στο Rahat, αποφάσισε ότι θέλει να γίνει μέρος των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων. Ήταν τότε 23 ετών και εργαζόταν ως δάσκαλος.

Ο Hisham εμπνεύστηκε επίσης από έναν από τους μεγαλύτερους αδελφούς του – ο πρώτος από την οικογένεια που κατατάχθηκε στον στρατό και μεταξύ των λίγων Ισραηλινών Αράβων που ολοκλήρωσαν τρία έτη θητείας. «Ήταν ένα πρότυπο για μένα και για πολλούς άλλους, λόγω της ακεραιότητας και της πεποίθησής του να πράττει αυτό που πίστευε ότι ήταν σωστό. Ένας σπουδαίος άνθρωπος που δεν επηρεαζόταν από τη γνώμη των άλλων». Δυστυχώς, ο αδελφός του Hisham πέθανε από αιφνίδια καρδιακή προσβολή πριν ένα χρόνο.

Στο σπίτι του μας καλωσορίζουν ο πατέρας του Hisham και ένας από τους αδελφούς του. Η μητέρα, μια διαβητική που ακόμα πενθεί την απώλεια γιου της, σηκώθηκε από το κρεβάτι για να μας σφίξει το χέρι, όταν μπήκαμε στο καθιστικό. Στους τοίχους του δωματίου υπήρχαν φωτογραφίες της οικογένειας και ένα χειροποίητο κέντημα με τα 99 ονόματα του Αλλάχ, με χρυσά γράμματα.

«Οι Άραβες επηρεάζονται από εξτρεμιστές»

«Ο στρατός είναι το πέρασμα για την είσοδο στην Ισραηλινή κοινωνία», εξηγεί ο Hisham. «Ο αραβικός πληθυσμός πιστεύει ότι βρίσκεται σε δεύτερη μοίρα εδώ, αλλά για να πάρει κανείς προνόμια πρέπει και να δίνει, όχι μόνο να παίρνει. Το κράτος προστατεύει τους πολίτες του, ακόμα κι αν δεν υπηρετούν στον στρατό - οι γονείς μου ζουν από επιδόματα. Πρέπει να συνεισφέρει κανείς στη χώρα που τον θρέφει. Ποια άλλη χώρα θα είχε μέλος στο κοινοβούλιό της Άραβα, ο οποίος πληρώνεται από το κράτος για να προωθεί τα συμφέροντα του Ισλαμικού κινήματος και να βλάπτει την πρόοδο του πληθυσμού που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί»;

Πολλοί σκέφτονται ότι το κράτος κάνει διακρίσεις εις βάρος των Αράβων.

«Ο αραβικός πληθυσμός είναι όπως ένα κοπάδι. Δεν σκέφτεται από μόνος του και επηρεάζεται από διάφορα εξτρεμιστικά κινήματα. Οι περισσότεροι νέοι δεν ξέρουν τι να κάνουν με τη ζωή τους. Γυρίζουν στους δρόμους και σπαταλούν το χρόνο τους, και αυτό αν έχουν τελειώσει το σχολείο. Η στρατιωτική θητεία εκπαιδεύει, σου δίνει μια δομή, μια τάξη – αυτά που οι νέοι δεν έχουν εδώ».

Όταν ρωτώ πώς αντέδρασαν οι γονείς του στην επιλογή του, ο Khaled, ο πατέρας του Hisham, απαντά: «Τον έσπρωξα να το κάνει», αλλά ο Hisham διορθώνει: «Ο πατέρας μου είχε επιφυλάξεις στην αρχή, αλλά ήξερα τι ήθελα. Οι περισσότεροι Άραβες εθελοντές κατατάσσονται όχι για να υπηρετήσουν, αλλά επειδή έχουν απηυδήσει με τη ζωή τους. Δεν έχουν ιδέα τι είναι στρατός», λέει και σημειώνει ότι οι περισσότεροι έχουν εγκαταλείψει το σχολείο. «Δεν περίμεναν να είναι τόσο σκληρός ή δεν μπορούσαν να αντέξουν την πίεση από τους άλλους φαντάρους».

Εισπράξατε σκληρές κριτικές έξω από την οικογένεια;

«Όχι πάρα πολλές. Βρισιές από εδώ κι από εκεί, αλλά συνήθως από παιδιά. Ο κόσμος εδώ το αποδέχεται και μάλιστα ρωτούν τον μπαμπά μου πώς να μιλήσουν τα παιδιά τους ώστε να καταταγούν».

Αλλά ενώ ο Hisham φωτογραφίζεται, ο αδελφός του λέει μια διαφορετική ιστορία. «Δεν ήταν εύκολο για αυτόν. Ήταν πολύ κοντά στο να τα παρατήσει πριν έξι μήνες. Οι καλύτεροι φίλοι του διέκοψαν επαφή μαζί του και το κορίτσι που ήθελε να παντρευτεί τον παράτησε», λέει και προσθέτει ότι δεν ήταν υπέρ της επιλογής του αδελφού του. Παρ’ όλα αυτά, όταν αποφάσισε ο Hisham ότι αυτό ήταν που ήθελε να κάνει, ο αδελφός του τον υποστήριξε. «Πρέπει να ακολουθεί κανείς την καρδιά του», λέει. Έπειτα ηρεμεί, καπνίζοντας το τσιγάρο του. «Πέστε μου, γιατί δεν κάνετε ρεπορτάζ για τα προβλήματά μας - πώς ζούμε εδώ, τις δυσκολίες μας, τις στερήσεις μας»;

«Πάντα ήθελα να μάθω εβραϊκά»
Ο Hisham στο Sakhnin

Όταν τελείωσε η φωτογράφιση, ο Hisham λέει ότι οι λίγοι Άραβες που είναι στον στρατό βγάζουν τη στολή τους προτού μπούν στην πόλη. «Κι εγώ φοβόμουν στην αρχή. Ο αραβικός πληθυσμός έχει πολλές δυνατότητες από την άποψη της κατάταξης, αλλά υπάρχουν δύο εμπόδια: το Ισλαμικό κίνημα και το κοινωνικό εμπόδιο, η πίεση από το περιβάλλον. Με κοιτάζουν στον δρόμο.».

«Τρεις από τους καλύτερους φίλους μου, με τους οποίους πήγαμε μαζί σχολείο, μου γύρισαν την πλάτη. Ήταν πολύ δύσκολο να το αντέξω. Αν ο στρατός επέβαλε σε όλο τον αραβικό πληθυσμό να καταταγεί, πολλοί θα το έκαναν, αν όχι όλοι».

Οι γονείς του Hisham θέτουν δύο όρους. «Ότι εάν καταταγώ στον στρατό δεν θα τον εγκαταλείψω και ότι πρώτα θα πάρω το πανεπιστημιακό μου δίπλωμα. Έτσι πήγα να μελετήσω αυτό που εσείς οι Εβραίοι δεν μελετάτε και δεν γνωρίζετε – την εβραϊκή γλώσσα», λέει γελώντας. «Και μεσανατολικές σπουδές».

Γιατί εβραϊκά απ’ όλες τις γλώσσες;

«Από την ηλικία των έξι ετών ήθελα να μάθω αυτή τη γλώσσα. Τη λατεύω. Ξέρω επίσης αραμαϊκά», προσθέτει. «Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης αξιωματικών, μας έστειλαν να φρουρήσουμε εβραϊκές κοινότητες στο Shvut Rachel και μας κάλεσαν να συμμετέχουμε σε δείπνο του εβραϊκού Πάσχα. Οι οικοδεσπότες δεν είχαν ιδέα για την καταγωγή μου και καθόμουν εκεί στο τραπέζι, διαβάζοντας τη Ηaggadah. Όταν συνειδητοποίησαν ποιος ήμουν, σηκώθηκαν πάνω και με χειροκρότησαν».

Αυτές οι κοινότητες είναι πολύ εχθρικές προς τον αραβικό πληθυσμό

«Δεν μισούν τους Ισραηλινούς Άραβες, αλλά όσους εκτός Ισραήλ θέλουν να κάνουν ζημιά. Σε κάθε περίπτωση, ανατράφηκα ώστε να σέβομαι όποιο μέρος με φιλοξενεί. Ήμουν εκεί σε στρατιωτική αποστολή και την έφερα εις πέρας όσο καλύτερα μπορούσα».

Και πώς σας αντιμετώπισαν οι στρατιώτες;

«Οι περισσότεροι στο λόχο μου ήταν θρησκευόμενοι. Στην αρχή νόμιζαν ότι ήμουν Δρούζος και όταν είπα ότι είμαι από το Sakhnin, έμειναν κατάπληκτοι και με ρώτησαν τι δουλειά είχα εκεί».

Τι είπατε;

«Ότι ήταν δικαίωμά μου και ότι είχα τις ικανότητες. Έδωσα επίσης ολόκληρη διάλεξη για τις διαμάχες μέσα στον Ιουδαϊσμό. Μελέτησα το κίνημα του Χασιδισμού και τους υπερορθόδοξους για μια ολόκληρη εβδομάδα. Ήταν πολύ ενδιαφέρον. Πήρα τιμητική.
«Μια επίσκεψη που μου άλλαξε τη ζωή»

Πρόσφατα ο Hisham επέστρεψε από μια επίσκεψη στην Πολωνία, όπου περιόδευσε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης Auschwitz και Majdanek. Ήταν ο πρώτος Ισραηλινός Άραβας που επισκέφθκε την Πολωνία στο πλαίσιο προγράμματος του Ισραηλινού στρατού.

«Γνώριζα τη λέξη Ολοκαύτωμα, ήξερα ότι οι Ναζί δολοφόνησαν τους Εβραίους αλλά τίποτα περισσότερο από αυτό», παραδέχεται. «Στο Majdanek ήταν μια στιγμή που σκέφτηκα ότι όλοι όσοι έχουν σχέση με τη διαμάχη μεταξύ Εβραίων και Αράβων πρέπει να έρθουν εδώ να δουν τι υπέφεραν οι Εβραίοι και να τους αφήσουν ήσυχους».

Στο Birkenau, λέει, ζήτησε να προσευχηθεί στα αραβικά. «Είχα ανατριχίλες σε όλο το σώμα μου. Ζήτησα από το Θεό να δείξει ευσπλαχνία σε όλα τα θύματα. Δεν περίμενα αυτό που είδα εκεί. Ένας φούρνος που γέμισε με δύο άνδρες και μια γυναίκα, επειδή η γυναίκα είχε περισσότερο λίπος, που τον έκανε να καίει καλύτερα.

Κρεματόριο στο Auschwitz (φωτογραφία: AP)

«Συνέχεια αναρωτιώμουν, πού ήταν οι άλλοι; Πού ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι Αραβικές χώρες; Εάν οι Γερμανοί είχαν νικήσει, οι Άραβες θα είχαν δολοφονηθεί επίσης. Είδα τις φωτογραφίες των θυμάτων και ένοιωσα μέρος τους. Ήταν εκεί μια επιζήσασα του Ολοκαυτώματος μαζί μας που μας έδειξε πού την βίασαν, πού δολοφονήθηκε όλη η οικογένειά της μπροστά στα ίδια τα μάτια της. Έκλαψε και κλάψαμε μαζί της. Ήταν μια επίσκεψη που μου άλλαξε τη ζωή»

Αργότερα την ίδια ημέρα επισκεπτόμαστε ένα στενό φίλο του Hisham, τον Ghaleb, ιδιοκτήτη εστιατορίου στο Sakhnin. «Είναι φυσικό σε αυτό τον πληθυσμό αν κάποιος πηγαίνει στο στρατό ή την αστυνομία να αντιμετωπίζεται ως προδότης», εξηγεί. «Μπορεί αν μην το λένε κατάμουτρα, αλλά αυτό αισθάνονται».

Προτού αποχωριστούμε, ρωτώ το Hisham για τα σχέδιά του για το μέλλον. «Να φθάσω στον υψηλότερο βαθμό που μπορώ», απαντά χωρίς δισταγμό, «και πάρω το μεταπτυχιακό μου στην ανθρωπολογία. Είναι για την υπηρεσία. Στον στρατό όλοι είναι ίσοι, αλλά δεν υπάρχει άλλο μέρος που να μαζεύει τόσο διαφορετικούς ανθρώπους, με τέτοιο διαφορετικό πολιτιστικό υπόβαθρο, που κατορθώνουν παρ’ όλα αυτά να συμβιώνουν. Αυτό είναι που με ενδιαφέρει περισσότερο».

*Στην φωτογραφία από την "ynetnews.com" διακρίνουμε τον θαρραλέο Άραβα αξιωματικό των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων Hisham Abu Varia.

1 σχόλιο:

  1. Ὁ Hisham Abu Varia, ἁπλῶς μέσῳ τοῦ σοφοῦ πατρὸς του, ἔκαμε αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὅλοι οἱ μουσουλμάνοι τοῦ Ἰσραὴλ ἔπρεπε νὰ εἶχαν κάμει, ἂν δὲν ποδηγετοῦντο ὑπὸ πλουτοκρατῶν προδοτῶν.
    Ζῶντες ἐντὸς ἑνός, καλῶς ἢ κακῶς, ἱδρυθέντος Ἰσραήλ, μὲ δημοκρατικοὺς σχεδὸν σοσιαλιστικοὺς θεσμούς, προτίμησαν τὴν διαμάχην καὶ τὸ τυφλὸν μίσος ἔναντι ἑνὸς κράτους ἐντὸς τοῦ ὁποίου μποροῦσαν, ἀντὶ νὰ προσπαθοῦν νὰ τὸ καταστρέψουν, μποροῦσαν νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὰς δομὰς του, νὰ σχηματίσουν κόμματα, νὰ ἐκλέξουν βουλευτὰς εἰς τὴν Κνεσέτ, νὰ ἀποτελέσουν τὴν ἰντελιγκέντσιαν τοῦ ἀραβικοῦ κόσμου, ὅπως πράγματι εἶναι οἱ Παλαιστίνιοι!
    Τώρα; Ἂς ἀρκεσθοῦν εἰς τὸ μίζερον, ξενοσυντήρητον κρατίδιον. Ἂς ζητιανεύουν τὰ σκουπίδια τῶν χεσμπολάδων καὶ τὰ ἀποφάγια τῶν σεΐχηδων τῆς Ἀραβίας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή