Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011

Τουρισμός: Ενδυναμώνεται ακόμα περισσότερο η Ελληνο-Ισραηλινή συνεργασία

Από την "Ημερησία," το "ΑΙΤ" αναδημοσιεύει άρθρο για την πρόσφατη επίσκεψη του Ισραηλινού Υπουργού Τουρισμού στην Ελλάδα.

"Κοινό Υπουργικό Ελλάδας - Ισραήλ για τον τουρισμό" Η ενίσχυση των τουριστικών δεσμών των δύο χωρών θεωρείται δεδομένη, μετά και την περυσινή εντυπωσιακή αύξηση αφίξεων Ισραηλινών κατά 57% Κοινό Υπουργικό Συμβούλιο Ελλάδας και Ισραήλ με επικεφαλής τους πρωθυπουργούς των δύο χωρών θα πραγματοποιηθεί το Μάιο στην Ιερουσαλήμ, όπου και θα συνεδριάσει η κοινή επιτροπή για τον Τουρισμό.


"Ημερησία" 12.4.2011


Σύμφωνα με το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού η περαιτέρω ενίσχυση των τουριστικών δεσμών των δύο χωρών θεωρείται δεδομένη μετά και την περσινή χρονιά όπου οι αφίξεις Ισραηλινών στην Ελλάδα αυξήθηκαν κατά 57% σε σχέση με το 2009. Kρουαζιέρα Περί τους 50.000 Ισραηλινούς επέλεξαν να επισκεφθούν πέρυσι την Ελλάδα με κρουαζιέρα. Επίσης, τον Ιανουάριο φέτος σημειώθηκε μέση αύξηση 18% και το Φεβρουάριο 33%. Στο πλαίσιο της σύσφιγξης των τουριστικών σχέσεων των δύο χωρών εντάσσεται και η επίσκεψη στην Ελλάδα του υπουργού Τουρισμού του Ισραήλ Σταζ Μισέζνικοφ, ο οποίος υπέγραψε με τον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Παύλο Γερουλάνο πρωτόκολλο συνεργασίας στον τομέα του τουρισμού. Οι υπουργοί δεσμεύτηκαν ότι οι δύο χώρες θα υποστηρίξουν την αεροπορική σύνδεση Τελ Αβίβ - Θεσσαλονίκης, θα ενθαρρύνουν τις αρμόδιες αρχές και τους ιδιώτες για την ανάπτυξη της κρουαζιέρας, θα δημιουργήσουν θρησκευτικού ενδιαφέροντος διαδρομές και θα διευκολύνουν τους τουριστικούς πράκτορες που επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν σε διάφορες μορφές τουρισμού που παρουσιάζουν αμοιβαία ζήτηση και ενδιαφέρον. Στην ατζέντα των συζητήσεων βρέθηκε και η συνεργασία των δύο χωρών για την ανάπτυξη του πολιτιστικού τουρισμού. Επίσης, αποφασίσθηκε η δημιουργία κοινών ταξιδιωτικών πακέτων ανάμεσα σε επαγγελματίες των δύο χωρών που θα απευθύνονται σε αγορές όπως η Κίνα, η Ρωσία, οι ΗΠΑ, η Ινδία και η Ιαπωνία. Παράλληλα, αποφασίστηκε στενή συνεργασία ώστε να υπάρχει διαρκής ενημέρωση για τις επενδυτικές ευκαιρίες που παρουσιάζονται και στις δυο χώρες. Μάλιστα, στο πλαίσιο των εθνικών νομοθεσιών συμφωνήθηκε η ενθάρρυνση και διευκόλυνση των επιχειρηματιών από τις δυο χώρες, ώστε να προχωρήσουν σε κοινές επενδυτικές δραστηριότητες στον τομέα του τουρισμού. Δέσμευση Οι δυο υπουργοί δεσμεύτηκαν ότι σύντομα θα ανακοινωθεί και η ημερομηνία της 4ης ελληνο-ισραηλινής Κοινής Επιτροπής για την Τουριστική Συνεργασία, η συνεδρίαση της οποίας θα πραγματοποιηθεί στο Ισραήλ. Να σημειωθεί ότι από τις 15 Μαρτίου η αεροπορική εταιρεία Flying Carpet πραγματοποιεί απευθείας πτήσεις προς τη Θεσσαλονίκη, οι οποίες θα αυξηθούν από το Εβραϊκό Πάσχα. Επίσης από το Πάσχα ξεκινούν οι πτήσεις προς την Ρόδο και την Κρήτη και από τον Ιούνιο προς Κω, Σαντορίνη, Κέρκυρα, Μύκονο και πολύ πιθανόν και Σκιάθο.


*Στην φωτογραφία από το "traveltimes.gr", διακρίνουμε τον Υπουργό Τουρισμό του Ισραήλ, κ. Stas Misehnikov (τρίτος από αριστερά) μαζί με τον Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού, κ. Παύλο Γερουλάνο. Στην φωτογραφία επίσης (πρώτος αριστερά) διακρίνεται και ο Πρέσβης του Ισραήλ στην Ελλάδα, Άριε Μέκελ.

Γιασμίν Λέβι: Η Ισραηλινή τραγουδίστρια που λατρεύουν οι Παλαιστίνοι

Από το "'newsbomb.gr" αναδημοσιεύουμε συνέντευξη της πανέμορφης και πολυτάλαντης Ισραηλινής τραγουδίστριας, Γιασμίν Λέβι, η οποία έδωσε συναυλία αυτή την εβδομάδα στην Αθήνα στην οποία συμμετείχε και ο γνωστός καλλιτέχνης, Γιάννης Κότσιρας. Η Λέβι. η οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ιερουσαλήμ, τραγουδά στα Λαντίνο, δηλαδή την πανέμορφη και άκρως ενδιαφέρουσα διάλεκτο των Ισπανών Εβραίων. Η συνέντευξη είναι συγκλονιστική και δείχνει ότι η γυναίκα έχει τρομερό βάθος ψυχής.

"Γιασμίν Λέβι: Είμαι Ισραηλινή, αλλά με λατρεύουν Παλαιστίνιοι και Ιρανοί" "newsbomb.gr"


Δημοσίευση 12/04/2011


της Μαρίας Γιαχνάκη


Η Γιασμίν Λέβι ισραηλινή τραγουδίστρια έρχεται στην Ελλάδα για να δώσει μια συναυλία όπου αναμένεται να συγκλονίσει το κοινό της με την ιδιαίτερη φωνή της. Ήταν μια αμφιλεγόμενη ερμηνεύτρια επειδή τα παραδοσιακά τραγούδια του τόπου της, την οδήγησαν σε άλλα μουσικά μονοπάτια. Τελικά έγινε μια από τις αγαπημένες ερμηνεύτριες. Στις συναυλίες της ανά τον κόσμο πάνε ακόμη και Παλαιστίνιοι αλλά και Ιρανοί προσπαθώντας να σπάσουν το κατεστημένο που επικρατεί. Η Λέβι είναι διάσημη Ισραηλινή ερμηνεύτρια η οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε στο κέντρο της Ιερουσαλήμ. Τα τραγούδια της, τα ερμηνεύει στα ισπανοεβραικά. Πρόσφατα υποδύθηκε την διάσημη ελληνίδα ρεμπέτισσα Ρόζα Εσκενάζι σε ντοκιμαντέρ για τη ζωή της. Έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με διάσημους Έλληνες καλλιτέχνες ενώ την άνοιξη θα έρθει για άλλη μια φορά στην Ελλάδα για να δώσει συναυλία με τα τραγούδια της. Τη Γιασμίν Λέβι την ακούν κρυφά σε συναυλίες που δίνει, ακόμη και οι άραβες που θεωρητικά τους χωρίζουν τόσα. « Άκουσα τόσες πολλές μουσικές και μύρισα τόσες πολλές μυρουδιές. Νιώθω ότι είμαι ένα μείγμα από ερεθίσματα κι αυτό ακριβώς βγάζω μέσα από την καρδιά μου. Παίρνω επιστολές από έλληνες, αρμενίους, τούρκους, ιρακινούς… Όλοι βρίσκουν κάτι στη μουσική μου που ανήκει σε αυτούς. Η κοινωνία είχε πολλές προσδοκίες από εμένα, με υποστήριζαν, με ενθάρρυναν. Κάπου εκεί άρχισαν να γίνονται περίπλοκα τα πράγματα γιατί εγώ άλλαξα τον τρόπο που τραγουδούσαν λαντίνο. Το πάντρεψα με τα τουρκικά, εκείνοι έπαιζαν αυτού του είδους τη μουσική μόνο με την κιθάρα. Εκεί άρχισε το πρόβλημα γιατί τους απογοήτευσα. Το επόμενο άλμπουμ μου, δημιούργησε ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα, γιατί τότε άλλαξα και τη φωνή μου. Για 7 ολόκληρα χρόνια έπρεπε να υποστηρίζω τη θέση μου και μετά από χρόνια κατάλαβα τι είχε συμβεί. Είχαν μεγαλώσει με κάτι που τους τραγουδούσε η μητέρα τους, κάτι παραδοσιακό, και ξαφνικά ήρθε ένα νεαρό κορίτσι, ένα παιδί να αλλάξει κάτι που γι αυτούς ήταν ιερό. Το κατάλαβα, το σεβάστηκα αλλά συνέχισα με τον τρόπο μου γιατί έπρεπε να κάνω κάτι που θα ενδιέφερε πραγματικά εμένα. Αν έκανα κάτι που άρεσε σε εκείνους θα έμενε στη γειτονιά. Δε θα ερχόμουν στην Ελλάδα, δε θα ταξίδευα σε όλον τον κόσμο. Τώρα δέκα χρόνια αργότερα όλοι θέλουν να τραγουδήσουν τα λαντίνο μου. Έτσι η καριέρα μου απογειώθηκε. Είχα επιρροές από την τουρκική και την Ελληνική μουσική. Όταν ήμουν μικρή η μητέρα μου έβαζε τραγούδια του Νταλάρα και της Χαρούλας Αλεξίου. Οι ανατολίτες ακούνε πολύ την ελληνική μουσική. Ήρθα στην Ελλάδα, παρακολούθησα συναυλίες, ο Γιάννης Κότσιρας νομίζω ότι είναι από τις ωραιότερες φωνές που έχω ακούσει. Νεανική φωνή, ωραίος άνθρωπος. Ένα τραγούδι της Ελένης Βιτάλη έγινε το μεγαλύτερο χιτ μου. Πάντα λέω ότι είναι ελληνικό, ο κόσμος πρέπει να ξέρει την προέλευσή του». Η Λέβι θέλει να μείνει τραγουδίστρια για την υπόλοιπη ζωή της. Ο μεγαλύτερος φόβος της είναι μήπως μια μέρα ο κόσμος σταματήσει να την προσκαλεί, ή δεν θα έχει την ανάγκη να την ακούει: «Στην ηλικία των 32 ήδη εκπλήρωσα τα όνειρά μου. Και αυτό είναι πρόβλημα γιατί τώρα πρέπει να αναζητήσω νέα όνειρα. Το μόνο ανεκπλήρωτο όνειρό μου είναι ότι δεν έχει διευθετηθεί το πρόβλημα ανάμεσα στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη. Αυτό με ακολουθεί όπου κι αν πάω. Αυτή η γενιά είναι πολύ δυνατή αλλά και χωρίς πολύ σεβασμό. Όλοι θέλουν οι επιθυμίες τους να πραγματοποιούνται γρήγορα και απλά. Είναι έξυπνοι και φιλόδοξοι. Περισσότερο στο σεξ και στα ναρκωτικά, όπως συμβαίνει σε όλον τον κόσμο όχι μόνο στο Ισραήλ. Οι γυναίκες είναι πιο φεμινίστριες αλλά έχουν ξεχάσει να είναι γυναίκες. Έγιναν άνδρες τελικά. Νομίζω όμως ότι είναι όμορφο να είσαι γυναίκα. Ακόμα και όταν πήγα στο στρατό συνέχισα να νιώθω γυναίκα και ήταν μια από τις πιο ωραίες περιόδους στη ζωή μου. Στην αρχή ήταν σκληρό γιατί με έκαναν διοικητή ανδρών. Μου δίδαξε να δίνω χωρίς να περιμένω να μου δώσουν. Κι αυτό σε ωριμάζει πολύ σύντομα. Σε προετοιμάζει για τη ζωή. Έχω φίλους από την Παλαιστίνη, και ο χαρακτήρας μου είναι πολύ «Αραβικός». Μεγάλωσα με άραβες τους αγαπώ και τους σέβομαι. Νομίζω ότι αυτή η διένεξη είναι πολύ δύσκολη, χαζή, γιατί όλοι παλεύουμε για κάτι που νομίζουμε ότι μας ανήκει. Παλιά νόμιζα ότι μπορούσα να αλλάξω τον κόσμο. Αλλά δεν είναι έτσι. Η μουσική μου δεν μπορεί να βοηθήσει γιατί οι άνθρωποι παλεύουν για φαγητό, για εδάφη για το σπίτι τους και τη ζωή τους. Δεν τα αλλάζει αυτά η μουσική. Όμως μπορεί να βοηθήσει να γίνει ένα βήμα, για παράδειγμα συνεργάζομαι με Παλαιστίνιους μουσικούς. Έχω Τούρκους και Έλληνες μουσικούς να δουλεύουν μαζί. Στη μουσική δεν υπάρχει χώρος για διένεξη και πάλη. Είναι αποτέλεσμα αμοιβαίου σεβασμού. Όλοι φέρνουν κάτι για να δημιουργήσουμε κάτι μεγαλύτερο. Πάντα προσκαλώ παλαιστίνιους μουσικούς. Μερικοί αρνούνται τη συνεργασία, το καταλαβαίνω, αλλά συνεχίζω την προσπάθεια. Κάποια στιγμή έδωσα μια συναυλία στο Λονδίνο την οποία παρακολούθησε κι ένας Παλαιστίνιος. Μετά έστειλε γράμμα στην μητέρα του και της είπε ότι από εκείνη τη στιγμή τα αισθήματά του δε θα ήταν ποτέ πια τα ίδια. Και αυτό δε συνέβη επειδή είμαι πολύ καλή καλλιτέχνης. Και μια άλλη τραγουδίστρια από το Ιράν, ήρθε σε μια συναυλία μου και μου είπε ότι θέλει να τραγουδήσει μαζί μου, αλλά μπορεί να την κρεμάσουν μετά. Θα έκανα οτιδήποτε μου ζητούσε αυτή η γυναίκα.Μπορεί να ξεχάσω τι συνέβη σε μια συναυλία μου αλλά δε ξεχάσω ποτέ αυτές τις ιστορίες. Είναι η ίδια μου η ζωή. Τίποτε άλλο δεν είναι τόσο σημαντικό. Σέβομαι κάθε άνθρωπο, οποιασδήποτε θρησκείας. Είμαι της άποψης «ζήσε και άσε και τους άλλους να ζήσουν. Τώρα θέλω να κάνω ένα παιδί. Το έχω σκεφτεί πολύ… Μια τουρκάλα δημοσιογράφος μου είπε γιατί να κάνεις παιδί. Εσύ ανήκεις στο κοινό. Μητέρες υπάρχουν πολλές, γιατί να γίνεις κι εσύ; Το συζήτησα , το σκέφτηκα και αποφάσισα ότι θέλω να γίνω μητέρα, αξίζω να γίνω μητέρα και αυτό δε θα με αποτρέψει από το να τραγουδώ. Ίσως τότε να γράφω και ωραιότερα τραγούδια, ίσως τραγουδάω και καλύτερα. Αλλά είναι σημαντικό όταν έχεις εκπληρώσεις τα όνειρά σου να γίνεις και γονιός. Νομίζω όμως τα όνειρά μου θα εκπληρωθούν τελείως όταν θα μπορώ να ζω ειρηνικά σε αυτή τη χώρα που γεννήθηκα».


*Στην φωτογραφία από το "newsbomb.gr" διακρίνουμε την πανέμορφη Γιασμίν Λέβι η οποία μας κοιτά με τα φοβερά διαπεραστικά μάτια της Ανατολής που βλέπουν μέσα στην ψυχή σου.

Ελλάδα και Ισραήλ σύμμαχοι στον καθορισμό ΑΟΖ

Από την ιστοσελίδα "newsbomb.gr" αναδημοσιεύουμε αυτό το πολύ ενδιαφέρον άρθρο που δημοσιεύθηκε αρχικά στο "newscode.gr" Η Ελληνο - Ισραηλινή στρατηγική συνεργασία φαίνεται να αποδίδει ήδη καρπούς.

"Κοινό μέτωπο Ελλάδας-Ισραήλ εναντίον Τουρκίας για ΑΟΖ."


"newsbomb.gr"


http://www.newsbomb.gr/ethnika/story/43362/koino-metwpo-elladas-israhl-enantion-toyrkias-gia-aoz


«Καθορίστε την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη σας με την Κύπρο, και οποιαδήποτε απειλή, αντίδραση και πρωτοβουλία της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδας θα θεωρείται για εμάς Casus Belli». Αυτό είναι το μήνυμα το οποίο μετέφεραν την προηγούμενη εβδομάδα Ισραηλινοί αξιωματούχοι σε ανώτατα στελέχη του ελληνικού υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Όπως αναφέρει πολύ καλά πληροφορημένη πηγή, «Οι Ισραηλινοί είναι έτοιμοι να διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. Είναι στο χέρι της ελληνικής κυβέρνησης να προχωρήσει με τολμηρά βήματα». Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, το Ισραήλ είναι έτοιμο να παράσχει οποιαδήποτε στήριξη στην Ελλάδα, από την στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση αποφασίσει να προχωρήσει στον καθορισμό της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της συμπεριλαμβανομένου και του Καστελόριζου. Ιδιαίτερα δε μετά τον χαρακτηρισμό του Ισραήλ στην τουρκική «Κόκκινη Βίβλο» ως «βασική απειλή», το Τελ Αβίβ είναι αποφασισμένο όσο ποτέ να ενισχύσει ακόμη περισσότερο την στρατιωτική συνεργασία με την Ελλάδα. Εξάλλου, τους τελευταίους μήνες τα δείγματα στο πεδίο της προσέγγισης της Αθήνας με το Ισραήλ στον στρατιωτικό τομέα υπήρξαν θετικά. Η επικοινωνία και οι επαφές ανάμεσα στα ανώτατα κλιμάκια των ενόπλων δυνάμεων της Ελλάδας και του Ισραήλ είναι συνεχείς τους τελευταίους μήνες, ενώ έχουν πραγματοποιηθεί μυστικές συναντήσεις ανάμεσα σε ανώτερους και ανώτατους αξιωματικούς των ενόπλων δυνάμεων των δύο χωρών στην Αθήνα, με αντικείμενο τόσο την στρατιωτική συνεργασία, όσο και την μελλοντική προμήθεια ισραηλινών εξοπλιστικών προγραμμάτων (εννοείται όταν και αν η Ελλάδα αντιμετωπίσει με επιτυχία την σφοδρή οικονομική κρίση). Ενιαίος χώρος Το Ισραήλ επιθυμεί να δημιουργηθεί όσο γίνεται πιο γρήγορα ένας «ενιαίος», επί της ουσίας, χώρος Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών με την Κύπρο και την Ελλάδα, στο πλαίσιο της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. Εξάλλου δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που το Τελ Αβίβ με δική του πρωτοβουλία έδωσε στη δημοσιότητα χάρτες με βάση τους οποίους αναγνώριζε την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ελλάδας. Η προοπτική του καθορισμού της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης θα αποτελέσει την βάση για την υλοποίηση του σχεδίου κατασκευής αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου από το Ισραήλ στην Ελλάδα, με τη χώρα μας να αναλαμβάνει ρόλο διαμετακομιστικού κέντρου του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Ήδη η Ισραηλινή πλευρά από το περασμένο καλοκαίρι έχει υποβάλει αυτή την πρόταση προς την ελληνική. Ταυτόχρονα ο καθορισμός Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης από την πλευρά της Ελλάδας, θα ενισχύσει την προοπτική απόκτησης του απαραίτητου για το Ισραήλ στρατηγικού βάθους στη Μεσόγειο. Στο Τελ Αβίβ, θεωρούν ότι στην παρούσα συγκυρία οι προϋποθέσεις είναι οι κατάλληλες, ώστε η Ελλάδα να προχωρήσει με τολμηρά βήματα στον καθορισμό των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών, δεδομένου ότι η κατάσταση στην ανατολική μεσόγειο, εξαιτίας των ραγδαίων εξελίξεων στον αραβικό κόσμο και ειδικότερα στο βορειο-αφρικανικό χώρο, ευνοεί τις τολμηρές, αλλά και εξαιρετικά μεγάλης στρατηγικής σημασίας αποφάσεις. Κύπρος Το Ισραήλ παρακολουθεί πολύ στενά τις εξελίξεις στην βόρειο Κύπρο και τις αντιδράσεις των Τουρκοκυπρίων, οι οποίοι ζητούν την απομάκρυνση του τουρκικού στρατού κατοχής και καθιστούν δηλωτική την επιθυμία τους για αποδέσμευση από την Τουρκία. Σε αυτό το πλαίσιο το ενδιαφέρον τόσο της Αθήνας, όσο και του Τελ Αβίβ προκάλεσε η συνάντηση εκπροσώπων ελληνοκυπριακών και τουρκοκυπριακών κομμάτων στο ξενοδοχείο «Λήδρα Palace» στη Λευκωσία, με αντικείμενο συζήτησης το θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Σε σχετική ανακοίνωση, σημειώνεται μεταξύ άλλων ότι «Τα οφέλη των φυσικών πόρων πρέπει να προκύπτουν για όλους τους Κυπρίους και να μπορούν να συμβάλλουν στην χρηματοδότηση της λύσης του Κυπριακού». Η ένταση και οι αντιδράσεις που εκδηλώνονται στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο εναντίον της Τουρκίας, μπορεί να επηρεάσουν μελλοντικά και τις εξελίξεις στο θέμα του καθορισμού των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών, δεδομένου ότι επίκειται επιτάχυνση των επαφών στο πλαίσιο της διαπραγματευτικής διαδικασίας επίλυσης του Κυπριακού. Τον περασμένο Φεβρουάριο η ηγεσία του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους προανήγγειλε την διεξαγωγή ερευνών για κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου και ταυτόχρονα έκανε γνωστό ότι θα προχωρήσει σε καθορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με την Τουρκία και όλα αυτά εν μέσω των σφοδρών αντιδράσεων και των διαδηλώσεων εναντίωσης προς την τουρκική παρουσία στο βόρειο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου. Καλά πληροφορημένοι διπλωματικοί κύκλοι εκτιμούν ότι εκείνη η απόφαση της τουρκοκυπριακή ηγεσίας, σε εκείνη τη συγκυρία αποτελούσε ένα ακόμη δείγμα εκνευρισμού. Σύμφωνα με τους ίδιους διπλωματικούς κύκλους «Οι Τουρκοκύπριοι πρέπει να κοιτάξουν το μέλλον τους, να αξιολογήσουν τα υπέρ και τα κατά της τουρκικής κατοχής, η οποία τους οδηγεί σε απομόνωση και σε ένα μέλλον οικονομικής καταστροφής». Πηγή: www.newscode.gr Στην εικόνα από το "newsbomb.gr" διακρίνουμε χάρτη που δείχνει τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες των χωρών της Μεσογείου μεταξύ των οποίων και της Ελλάδας, του Ισραήλ και της Κύπρου

Οι μύθοι πίσω από τον αντισημιτισμό

Από την ιστοσελίδα diakrisis.gr, αναδημοσιεύουμε ένα εξαιρετικό άρθρο του Μιχαήλ Αλεξάνδρου για τον αντισημιτισμό που παρουσιάστηκε και στην ιστοσελίδα του δημοσιογράφου Ζάν Κοέν. Ο κ. Αλεξάνδρου αναλύει περιεκτικά την ιστορία και τις εκφράσεις αντισημιτισμού στην Ευρώπη.


"Ο ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΕΒΡΑΪΚΗΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ"


http://www.diakrisis.gr/articles.php?lng=gr&pg=221


Πολλές φορές ακούγεται γύρω μας να γίνεται λόγος για κάποια υποτιθέμενη «Εβραϊκή συνωμοσία» (ή «Σιωνιστική συνωμοσία») που αποσκοπεί στην παγκόσμια κυριαρχία. Πολλοί μύθοι για φανταστικές συνωμοσίες έχουν υπάρξει και θα υπάρξουν, αλλά αυτός ο μύθος, που έχει στοιχειώσει επί αιώνες πλέον, έχει κοστίσει το αθώο αίμα εκατομμυρίων ανθρώπων, όχι μόνο στο πρόσφατο Ναζιστικό Ολοκαύτωμα, αλλά και πολλούς αιώνες πριν. Είναι αδύνατον να αποδείξουμε πόσο φανταστικός και ψεύτικος είναι ο μύθος αυτός αν δεν έχουμε υπόψη την παράλληλη ιστορία του αντισημιτισμού, το αντι-εβραϊκό περιβάλλον μέσα στο οποίο γεννήθηκε και γιγαντώθηκε. Ο αντισημιτισμός ορίζεται ως το μίσος και η θεώρηση του εβραϊκού λαού εν γένει, ως φυλής κακής και διεστραμμένης εκ φύσεως, και άρα επικίνδυνης για την ανθρωπότητα. Αυτή η διαστρεβλωμένη θεώρηση άρχισε να αναπτύσσεται στον Εθνικό κόσμο όπου ήταν διεσπαρμένοι οι Εβραίοι, από την εποχή της Βαβυλώνιας αιχμαλωσίας. Κατʼ αρχήν, όπως διαβάζουμε στο Βιβλίο της Εσθήρ, οι Ισραηλίτες που ήταν διεσπαρμένοι στην Περσική Αυτοκρατορία, κινδύνεψαν να υποστούν μία γενοκτονία επειδή, όπως συκοφαντήθηκαν ήταν ανυπάκουοι στους νόμους του βασιλέως και συνιστούσαν απειλή. Αυτή η ίδια κατηγορία της απειλής επαναλήφθηκε ξανά και ξανά στις μετέπειτα εποχές, οπουδήποτε οι Εβραίοι ήταν διεσπαρμένοι, κυρίως στην Αλεξάνδρεια και στη Ρώμη. Κάποιοι ελληνιστές φιλόσοφοι (όπως ο Αιγύπτιος Απίων) και Ρωμαίοι (όπως ο Τάκιτος) ενοχλούνταν από τη διαφορετική ηθική τους, τους διαιτητικούς νόμους τους, την αργία του Σαββάτου, τον Μονοθεϊσμό και την έλλειψη αγαλμάτων στη λατρεία τους: η διαφορετική ζωή και πίστη, σε συνδυασμό με τον χωρισμό από την ειδωλολατρική ζωή των γειτόνων τους (μη συμμετοχή σε συμπόσια, θυσίες, γιορτές) τους είχε καταστήσει μία περίεργη κοινότητα ανθρώπων στην καλύτερη περίπτωση – και μία απειλή για τις ειδωλολατρικές κοινωνίες στη χειρότερη. Ο Απίων ήταν ο πρώτος που κατηγόρησε τους Ιουδαίους για ένα είδος συνωμοσίας κατά των Εθνικών. Η προκατάληψη και οι συκοφαντίες αυξήθηκαν στην μετά Χριστόν περίοδο, όπου σε μία περίπτωση απελάθηκαν όλοι οι Εβραίοι από τη Ρώμη. Ιδιαίτερα μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τον Τίτο το 70 μ.Χ. και τη συντριβή της εξέγερσης του Μπαρ-Κοχμπά το 133 μ.Χ. οι πληθυσμοί των Εβραίων στη Διασπορά αυξήθηκαν θεαματικά και μαζί και τα προβλήματά τους με τους ειδωλολάτρες γείτονές τους. Η Διασπορά πριν από το 70 μ.Χ., στην Αλεξάνδρεια, στη Μ.Ασία, στην Ελλάδα και Ρώμη, είχε γίνει για οικονομικούς λόγους και μόνον, και δεν ήταν αποτέλεσμα θεϊκής κατάρας ή τιμωρίας. Με δυο λόγια πάντως η εχθρότητα των Ρωμαίων, Ασιατών κ.α. ειδωλολατρικών λαών οφειλόταν στη διαφορετικότητα της θρησκείας τους και του τρόπου ζωής τους. Ακόμη δεν υπήρχε φθόνος για την οικονομική τους πρόοδο μιας και οι Εβραίοι ήταν απλοί τεχνίτες ή μικροέμποροι στις πόλεις που ζούσαν. Μετά τη σταύρωση του Ιησού Χριστού το 30 μ.Χ., από τους θρησκευτικούς ηγέτες του Ισραήλ και τη Ρωμαϊκή ηγεσία (Πιλάτος-Ηρώδης), σχηματίστηκε η Χριστιανική Εκκλησία από τους Εβραίους μαθητές/Αποστόλους του Ιησού. Αυτοί άρχισαν να κηρύττουν την ανάσταση του Χριστού και στη γη του Ισραήλ και στους Εβραίους της Διασποράς, από τους οποίους σχηματίστηκαν οι πρώτες εκκλησίες στην Ασία (Συρία, Μ.Ασία), Ρώμη, Ελλάδα, κλπ. Ο πυρήνας κάθε τοπικής εκκλησίας –όπως φαίνεται ξεκάθαρα από τις Πράξεις των Αποστόλων— ήταν Εβραίοι και Εθνικοί προσήλυτοι στη θρησκεία του Ιουδαϊσμού (Ασιάτες, Ρωμαίοι, Έλληνες, κ.α. που είχαν ασπαστεί τον Ιουδαϊσμό στην πράξη ή ακολουθούσαν μόνο την μονοθεϊστική του πίστη και τις Άγιες Γραφές του Μωυσή και των Προφητών). Έτσι, τις πρώτες δεκαετίες της Εκκλησίας, αν και υπήρχε έντονη διαφωνία μεταξύ Εκκλησίας και Συναγωγής σχετικά με το πρόσωπο του Ιησού Χριστού, τη σωτηρία, κλπ. δεν υπήρχε καθόλου αντισημιτισμός στους Χριστιανούς που ένοιωθαν ζωντανά την εβραϊκή προέλευση της πίστης τους. Σιγά-σιγά όμως, όσο οι Εθνικοί έπαιρναν την εξουσία μέσα στην Εκκλησία, μετά τον θάνατο των Αποστόλων, και όσο η πλειοψηφία των Εβραίων δεν αποδέχονταν τον Ιησού ως αναστημένο και Μεσσία, άρχισε η πικρία και περιφρόνησή τους από μέρους των Χριστιανών –φυσιολογική αντίδραση ως έναν βαθμό. Αν και ο Απόστολος Παύλος είχε προειδοποιήσει στην Προς Ρωμαίους επιστολή του τους Χριστιανούς από τα έθνη «να μην υψηλοφρονούν, και καυχιούνται κατά της ρίζας του δέντρου του Ισραήλ στο οποίο είχαν μπολιαστεί» (11ο κεφ.), αυτό άρχισε να γίνεται πραγματικότητα όλο και περισσότερο. Η παράλογη και άδικη κατηγορία της Χριστοκτονίας, δηλ. ότι όλοι οι Εβραίοι ήταν υπεύθυνοι για τον θάνατο του Χριστού, κέρδιζε έδαφος στις συνειδήσεις απλών Χριστιανών και μορφωμένων εκκλησιαστικών ηγετών που θύμωναν όσο περνούσε ο καιρός και οι Εβραίοι δεν πίστευαν σʼ Αυτόν. Με το πέρας των Ρωμαϊκών διωγμών και την άνοδο στο θρόνο Χριστιανών αυτοκρατόρων η περιφρόνηση εκδηλώθηκε ως αντι-εβραϊκή νομοθεσία που τους περιόριζε από πολλές δραστηριότητες, όχι μόνο θρησκευτικές, αλλά και κοινωνικές και εμπορικές. Αυτό γινόταν τόσο στη Δύση όσο και στην Ανατολή, και με το πέρασμα των αιώνων η κατάσταση χειροτέρευε. Αν και οι Εβραίοι δεν ήταν πάντα υποδειγματικοί πολίτες της αυτοκρατορίας, ωστόσο οι θεολογικές τους διαφορές και η στάση τους απέναντι στον Σωτήρα και Βασιλέα των Χριστιανών, δεν θα έπρεπε να στρέφει τους κοσμικούς και εκκλησιαστικούς άρχοντες εναντίον τους. Τα εμπρηστικά κηρύγματα πολλών εκκλησιαστικών ηγετών εναντίον των Εβραίων ως «Θεοκτόνων» άναβαν το μίσος των αμόρφωτων όχλων, που στη συνέχεια ξεσπούσαν σε κυριολεκτικούς εμπρησμούς συναγωγών και εβραϊκών συνοικιών, ακόμη και σφαγών αθώων Εβραίων. Στο σημείο αυτό πρέπει να πούμε δύο λόγια για το παράλογο και άδικο της κατηγορίας ότι «όλοι οι Εβραίοι φταίνε για την θανάτωση του Χριστού». Όπως λένε τα Ευαγγέλια, ο επίσης Εβραίος Ιησούς Χριστός είχε πάρα πολλούς Εβραίους αφοσιωμένους εκατοντάδες μαθητές, ενώ χιλιάδες Εβραϊκού λαού Τον πίστευαν και Τον ακολουθούσαν. Ήταν οι σκοπιμότητες, οι φιλοδοξίες, τα συμφέροντα, και οι φόβοι των θρησκευτικών και πολιτικών ηγετών του εβραϊκού λαού που καταδίκασαν τον Ιησού σε θάνατο – και σε καμία περίπτωση όλος ο λαός. Όπως διαβάζουμε στα Ευαγγέλια οι αρχιερείς (που την εποχή εκείνη ήταν διορισμένοι από τους Ρωμαίους, σύμφωνα με τον Ιώσηπο) και το Συνέδριο των αρχόντων, σε συνεργασία με τον Ηρώδη (τον δολοφόνο του Ιωάννη του Βαπτιστή) και τον Ρωμαίο Διοικητή Πόντιο Πιλάτο (που αναφέρεται ως αιμοσταγής άρχοντας που είχε καταδικάσει και πολλούς άλλους Εβραίους σε θάνατο με την υποψία ότι συνωμοτούσαν εναντίον της Ρώμης) καταδίκασαν μέσα σε μία νύχτα, βιαστικά, παράνομα (με ψευδομάρτυρες), και βέβαια ερήμην του λαού, τον Ιησού σε θάνατο για υποτιθέμενη βλασφημία. Αναφέρεται στα Ευαγγέλια ότι ο Πιλάτος ρώτησε και κάποιον όχλο που είχε μαζευτεί μπροστά στο πραιτόριο, αν ήθελαν να σταυρωθεί ο Ιησούς, και αυτοί απάντησαν «το αίμα του πάνω σε εμάς και τα παιδιά μας». Είναι όμως ποτέ δυνατόν ένας όχλος μπροστά στο πραιτόριο, που στην καλύτερη περίπτωση δεν μπορεί παρά να ήταν μερικές εκατοντάδες άνθρωποι, να αποφασίζει για τη θανάτωση ενός ανθρώπου και για τη μελλοντική μοίρα όλου του λαού τους, ή μήπως ο Θεός είναι τόσο άδικος για να λάβει υπόψη Του αυτόν τον μικρό όχλο και όχι τα πλήθη που αναφέρονται στα Ευαγγέλια ότι αγαπούσαν τον Διδάσκαλο; Αυτός ο όχλος δεν ήταν αυθόρμητη λαϊκή εκπροσώπηση, παρά κάποιοι φανατισμένοι αμαθείς, και ίσως πληρωμένοι, που σε κάθε εποχή και τόπο γίνονται εύκολα όργανα της εξουσίας. Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι πως μια μειοψηφία Εβραίων ήθελαν τον θάνατο του Ιησού, οι πιο πολλοί ήταν είτε ουδέτεροι είτε ένθερμοι οπαδοί του. Το παράλογο στην κατηγορία της Χριστοκτονίας είναι το πως είναι δυνατόν να ευθύνονται όλοι οι Εβραίοι έξω από την Ιερουσαλήμ και ακόμη έξω από τον Ισραήλ (στην Ελλάδα, στη Ρώμη, στην Αίγυπτο, στην Περσία, κλπ) που δεν γνώριζαν καν την ύπαρξη του Ιησού, για τη θανατική καταδίκη Του; Και ακόμη πιο παράλογο και άδικο, πως είναι δυνατόν να ευθύνονται οι Εβραίοι των επόμενων γενεών γιʼ αυτό που έγινε αιώνες πριν; Με την ίδια λογική όλοι οι Αθηναίοι ευθύνονται για τη θανατική καταδίκη του δίκαιου και σοφού Σωκράτη από τους άρχοντες της Αθήνας, και όχι μόνον αυτοί, αλλά και όλοι οι Έλληνες συλλογικά, της Αθήνας, και όλων των αιώνων; Ή μήπως γιʼ αυτά που έκανε ο Χίτλερ και ένα μεγάλο μέρος του Γερμανικού λαού θα πρέπει να θεωρούνται ένοχοι οι Γερμανοί όλου του κόσμου και όλων των εποχών; Δυστυχώς, ένας τέτοιος άδικος και ανόητος παραλογισμός εφαρμόστηκε από πολλούς θρησκευόμενους, και συνεχίζει μέχρι και σήμερα, μεροληπτικά και μόνο για την περίπτωση των Εβραίων που θεωρούνται όλοι υπαίτιοι για τη σταύρωση του Χριστού. Στη διάρκεια του Μεσαίωνα προστέθηκαν και άλλες φρικτές συκοφαντίες, όπως εκείνη του τελετουργικού φόνου, πως δήθεν οι Εβραίοι σκότωναν Χριστιανόπουλα για να τους πίνουν το αίμα! Μόνο μία πλήρης άγνοια των Χριστιανών για τους Εβραίους γείτονές τους, που τους είχαν απομονώσει σε γκέτο, θα μπορούσε να κάνει πιστευτή μία τέτοια τερατώδη κατηγορία: γιατί τόσο ο Μωσαϊκός Νόμος όσο και οι προφορικές παραδόσεις απαγορεύουν αυστηρά τη βρώση αίματος ζώων και έχουν αναπτύξει περίπλοκες τεχνικές για να μην υπάρχει ίχνος αίματος στην τροφή τους. Το πως θα μπορούσαν λοιπόν άνθρωποι μεγαλωμένοι με τόση απέχθεια για το αίμα των ζώων, να πίνουν ανθρώπινο αίμα, είναι μία ιδέα που μόνο ένας νοσηρός νους που σκοτίζεται από το μίσος μπορεί να παράγει και να αποδεχτεί. Επίσης άλλες πιο γελοίες συκοφαντίες, όπως το ότι μόλυναν τις πηγές των νερών και έτσι έφεραν τον «Μαύρο Θάνατο» της πανώλης στην Ευρώπη, χωρίς αυτοί να πεθαίνουν, γιατί δήθεν χρησιμοποιούσαν μαγείες, στηρίζονταν στην βαθιά άγνοια της Εβραϊκής κοινωνίας. Οι Εβραίοι δεν αρρώσταιναν όχι επειδή χρησιμοποιούσαν κάποια μαγεία αλλά γιατί ακολουθούσαν το Μωσαϊκό Νόμο που τους προστάτευε από κάθε είδους μολυσματικές ασθένειες με τις πολλαπλές διατάξεις υγιεινής για πλύσεις, βαπτισμούς, καθαρισμούς του ανθρώπινου σώματος, των ρούχων, σκευών, μη επαφής με πτώματα κλπ. Οι συκοφαντίες αυτές προετοίμαζαν πολύ καλά το έδαφος για να γίνει δεχτεί από όλο τον μεσαιωνικό κόσμο η κατʼ εξοχήν συκοφαντία: η συνωμοσία για κυριαρχία πάνω στη Χριστιανική κοινωνία. Η οικονομική άνθηση ορισμένων (πολύ λίγων στο σύνολο) που ασχολούνταν με τραπεζικές εργασίες, τοκογλυφία, κλπ. έδινε αφορμή να κατηγορείται το σύνολο των Εβραίων για συσσώρευση πλούτου και εκμετάλλευση των Χριστιανών. Η απειλή της οικονομικής υποδούλωσης των Χριστιανών σε Εβραίους φάνταζε σαν μία συνωμοσία όλων των Εβραίων ενάντια στη Χριστιανοσύνη. Από σκοτισμένους φανατικούς κληρικούς και μοναχούς της Μεσαιωνικής Ευρώπης και από δυσαρεστημένους ευγενείς που δανείζονταν και όφειλαν τόκους σε Εβραίους τραπεζίτες, ξεπήδησαν ξανά και ξανά οι συκοφαντίες για συνωμοσία των Εβραίων ενάντια στους Χριστιανούς. Οι συκοφαντίες αυτές έδωσαν αφορμή για μαζικές σφαγές, ιδιαίτερα στη διάρκεια των Σταυροφοριών, μετά από τις οποίες ακολουθούσε βέβαια εξάλειψη των χρεών προς τους Εβραίους δανειστές και δήμευση όλων των περιουσιών τους. Με την έλευση του 17ου και 18ου αιώνα της φιλοσοφικής αμφισβήτησης της θρησκείας, και της εξάπλωσης του Τεκτονισμού (Μασονίας) και των Μυστικών Εταιρειών, φούντωσαν για τα καλά οι θεωρίες συνωμοσίας, με τους Εβραίους να παίζουν πάλι πρωταγωνιστικό ρόλο ότι αυτοί ενσπείρουν τις αθεϊστικές φιλοσοφίες για να γκρεμίσουν τη χριστιανική πίστη και ότι έχουν δημιουργήσει τη Μασονία για να αλώσουν τη Χριστιανική κοινωνία. Η αλήθεια είναι όμως ότι και οι Εβραϊκές κοινότητες υπέφεραν εξίσου πολλές απώλειες από τις αθεϊστικές φιλοσοφίες που στρέφονταν εναντίον της θρησκείας γενικά (Χριστιανισμού και Ιουδαϊσμού, Καινής και Παλαιάς Διαθήκης). Και όσο για τις Τεκτονικές Στοές, αυτές περιλάμβαναν κάποιους Εβραίους, αλλά πολύ περισσότερους Χριστιανούς (και σε πολλές περιπτώσεις κληρικούς), και είναι ιστορικά βεβαιωμένο πως δεν είχαν δημιουργηθεί από Εβραίους, αλλά από Χριστιανούς αποκρυφιστές, φιλόσοφους, αλχημιστές, κλπ. της περιόδου της Αναγέννησης, που συνδύαζαν στοιχεία από Ελληνική φιλοσοφία (νεο-πλατωνική, νεο-πυθαγόρεια), μεσαιωνική παγανιστική μαγεία, Καθολικό Χριστιανισμό και Εβραϊκό μυστικισμό (αργότερα, τον 19ο αιώνα πρόσθεσαν στοιχεία από τα Αιγυπτιακά και άλλα μυστήρια). Τα Εβραϊκά μυστικιστικά στοιχεία όμως βάρυναν στις κατηγορίες ότι οι Μασόνοι είναι εβραϊκό δημιούργημα, παραβλέποντας τον Ελληνικό χαρακτήρα της φιλοσοφίας τους και τα Χριστιανικά στοιχεία τους (ιδιαίτερα από τους Καθολικούς Ναΐτες). Διάφοροι Καθολικοί συγγραφείς κυκλοφορούσαν κείμενα περί Εβραιο-Μασωνικής συνωμοσίας θέλοντας να χτυπήσουν ταυτόχρονα και τους μισητούς «φονείς του Χριστού» και τους φιλοσόφους που παρέσυραν στην απιστία το ποίμνιό τους. Τον 19ο αιώνα, με την έλευση των επαναστατικών κοινωνικών θεωριών του Σοσιαλισμού, Αναρχισμού κλπ, ορισμένες Τεκτονικές Στοές προσέλαβαν και τον επαναστατικό χαρακτήρα, και έτσι μπορούσαν να γίνουν πιο εύκολα πιστευτές οι κατηγορίες ότι οι Εβραίοι μέσω των Μασώνων οργανώνουν παγκόσμια επανάσταση. Φυσικά όποιος λίγο διαβάσει την ιστορία της εποχής εκείνης, πολύ εύκολα θα καταλάβει πως οι επαναστατικές θεωρίες (π.χ. ο Μαρξισμός) είχαν σοβαρούς λόγους (οικονομικούς και κοινωνικούς) να αναπτυχθούν, όπως η βιομηχανική επανάσταση και η δημιουργία εργατικής τάξης, οι άθλιες συνθήκες ζωής και η εκμετάλλευση, και είναι αστείο να υποστηρίζεται ότι αυτές οι θεωρίες αποτελούσαν προϊόν Εβραϊκής συνωμοσίας. Όσο για τον Καρλ Μαρξ μπορεί να ήταν Εβραϊκής καταγωγής αλλά οι γονείς του ήταν βαπτισμένοι Χριστιανοί, όπως και ο ίδιος, μη έχοντας καμία σχέση με τη Συναγωγή ή τον Εβραϊσμό, και μάλιστα στα κείμενά του αναφέρεται περιφρονητικά γιʼ αυτούς. Η τελευταία αυτή εξέλιξη του μύθου της Εβραϊκής συνωμοσίας, το ότι ο Κομμουνισμός αποτελούσε Εβραϊκό προϊόν, πήρε ιδιαίτερη βαρύτητα στην Τσαρική Ρωσία των αρχών του 20ού αιώνα. Εκεί η μεγάλη φτώχεια και καταπίεση είχε δημιουργήσει δυσβάσταχτες συνθήκες ζωής, και το έδαφος ήταν πρόσφορο για κομμουνιστικές θεωρίες. Ιδιαίτερα ο Ρωσο-Ιαπωνικός και ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος έφεραν τον Ρωσικό λαό σε απόγνωση και την επανάσταση των Μπολσεβίκων στην εξουσία. Στο κίνημα αυτό συμμετείχαν και κάποιοι Εβραίοι διανοούμενοι (όπως ο Τρότσκι), λόγω του ότι η πλειοψηφία των Εβραίων στη Ρωσία ζούσαν σε μεγάλη φτώχεια αφενός, και σε μεγάλους διωγμούς αφετέρου (τα περιβόητα «πογκρόμ» που είχαν αρχίσει από τους Τσάρους από το 1800). Υπήρχε πολύ έντονος αντισημιτισμός στη Ρωσία που υποδαυλιζόταν από κάποιους θρησκευόμενους και τους Τσάρους, τους Πρίγκιπες και τους πλούσιους, που έβλεπαν, καθένας για τους λόγους του, τους Εβραίους ως απειλή και τους χρησιμοποίησαν ως «αποδιοπομπαίο τράγο» για τα δεινά του Ρωσικού λαού. Μέσα σʼ αυτό το κλίμα συντέθηκε και το πλαστογράφημα «Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών» που τυπώθηκε και διαδόθηκε από την Οχράνα, τη μυστική αστυνομία του Τσάρου. Από τα Ρωσικά μεταφράστηκε σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, μοιράστηκε κατά κόρον από τους Ναζί, και δημιούργησε το υπόβαθρο στην Ευρώπη για το Ναζιστικό Ολοκαύτωμα που εξαφάνιζε μια για πάντα τον λαό των υποτιθέμενων συνωμοτών κατά του ανθρώπινου γένους. Όταν οι Ναζί έπνιγαν στα αέρια γέρους και παιδιά ή έκαιγαν στους φούρνους τους Εβραίους, πίστευαν ότι εκτελούσαν υψηλή αποστολή καθαρίζοντας την ανθρωπότητα από το πιο συνωμοτικό και υποχθόνιο γένος. Τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών» στέκουν μοναδικά και απαράμιλλα στην παγκόσμια συνωμοσιολογική βιβλιογραφία: είναι το αρχέτυπο της καχυποψίας, του ψεύδους και του φυλετικού και θρησκευτικού μίσους. Δυστυχώς τέτοια και παρόμοια συκοφαντικά βιβλία συνεχίζουν να τυπώνονται και να διαδίδονται, και μάλιστα σε φανατικούς λαούς, όπως τους Ισλαμιστές του Αραβικού κόσμου, ετοιμάζοντας ξανά νέους Ναζί εκτελεστές που θεωρούν ότι αντιμάχονται τη μεγαλύτερη συνωμοσία κατά της ανθρωπότητας. Από το 1948 και μετά, με την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ, η συνωμοσιολογία έχει μία νέα ορολογία, μιλώντας για τη συνωμοσία του «Σιωνισμού». Αυτή η θεωρία συνωμοσίας ταυτίζει τον Σιωνισμό, που από το 1897 είναι ένα επίσημο και φανερό πολιτικό κίνημα με διακηρυγμένο σκοπό την ίδρυση Κράτους του Ισραήλ στην παραδοσιακή γη του Ισραήλ (μία μικρή λωρίδα γης) με μια δήθεν συνωμοσία για παγκόσμια κυριαρχία. Το κίνημα του Σιωνισμού ιδρύθηκε περί τα τέλη του 19ου αιώνα από τον Εβραιο-Αυστριακό δημοσιογράφο Θεόδωρο Χερτζλ, με σκοπό να ιδρυθεί ένα εβραϊκό κράτος στην τότε Αγγλική Παλαιστίνη, που θα αποτελούσε καταφύγιο για τους διωκόμενους ανηλεώς Εβραίους της Ρωσίας και Ανατολικής Ευρώπης. Η Αγγλία και ο ΟΗΕ, μετά το Ολοκαύτωμα των έξη εκατομμυρίων Εβραίων, αποφάσισαν να δώσουν αυτή τη μικρή λωρίδα γης στους πρόσφυγες των Ναζιστικών διωγμών. Ήταν αυτοί που αποτέλεσαν το νεοσύστατο κράτος, και όχι κάποιοι πλούσιοι Εβραίοι που προτίμησαν να μείνουν στην άνεση και ασφάλεια της Αμερικής. Με δύο λόγια, το πολιτικό κίνημα του Σιωνισμού είναι ένα καθαρά πατριωτικό κίνημα που έχει να κάνει μόνο με την ίδρυση και υποστήριξη του Ισραήλ, ως εθνικής πατρίδας των Εβραίων, και κάθε άλλη κατηγορία για βλέψεις παγκόσμιας κυριαρχίας είναι όχι μόνον ψευδής και αναπόδεικτη, αλλά και κακόβουλη. Υπάρχει εβραϊκό λόμπι στις ΗΠΑ, πλούσιων εβραίων επιχειρηματιών και πολιτικών, αλλά αυτό είναι μία φανερή (όχι μυστική) ομάδα που πιέζει για τα συμφέροντα του Κράτους του Ισραήλ, και όχι για κάποια δήθεν παγκόσμια κυριαρχία – όπως υπάρχει και Ελληνικό λόμπι που πιέζει για τα συμφέροντα της Ελλάδας, Αραβικό λόμπι που πιέζει τις κυβερνήσεις της Δύσης για τα αραβικά συμφέροντα κ.ο.κ. Ποιος μπορεί να κατηγορήσει όμως τους Έλληνες εφοπλιστές ή τους Άραβες πετρελαιοπαραγωγούς ή τους Γερμανούς μεγαλοβιομήχανους ότι με τα λόμπι τους συνωμοτούν για παγκόσμια κυριαρχία; Όλοι καταλαβαίνουν ότι αγωνίζονται φυσιολογικά για τα συμφέροντα των κρατών τους και των διεσπαρμένων συμπατριωτών τους. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και με τα εβραϊκά λόμπι σε Δυτικές χώρες, και μάλιστα λόγω του έντονου αντισημιτισμού που υποφέρουν, υπάρχει ένας λόγος παραπάνω να αγωνίζονται για τα συμφέροντα του λαού τους. Βέβαια, δεν δικαιολογούμε κάθε τέτοια κίνηση όπως ούτε και κάθε πολιτική του Κράτους του Ισραήλ (όπως και οποιουδήποτε Κράτους) – όλες οι πολιτικές πρέπει να κρίνονται με βάση την αντικειμενική πληροφόρηση και τη δικαιοσύνη – αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει κανένα ίχνος συνωμοσίας στα εβραϊκά λόμπι ή στο Κράτος του Ισραήλ. Μπορεί οι πολιτικές του επιλογές απέναντι στους Παλαιστίνιους να είναι πολλές φορές κατακριτέες και οι Παλαιστίνιοι να έχουν δίκιο για να έχουν κι αυτοί ένα δικό τους Κράτος, αλλά όλα αυτά είναι φανερές και διακηρυγμένες ισραηλινές πολιτικές και καθόλου μυστικές συνομωσίες, πολύ δε περισσότερο το συμφέρον σε κάποια γεωπολιτική περιοχή δεν συνεπάγεται καμία βλέψη για παγκόσμια κυριαρχία. Οι συκοφαντίες όμως από τα Μέσα Ενημέρωσης, και το ότι δεν υπάρχει σαφής πληροφόρηση για το τι είναι το κίνημα του Σιωνισμού συνεχίζουν να κατασκευάζουν στα μυαλά των αμαθών ανθρώπων αυτό που οι νεο-ναζιστικές και οι σκοταδιστικές ισλαμιστικές ομάδες ξεδιάντροπα διακηρύττουν: πως ο Σιωνισμός δεν είναι ένα πατριωτικό κίνημα αλλά μία παγκόσμια συνωμοσία. Και το αντισημιτικό μίσος βέβαια περνάει στον μέσο άνθρωπο ως «αντι-Σιωνισμός». Μέσα από αυτήν την πολύ σύντομη ιστορική αναδρομή βλέπουμε πως η προκατάληψη για τον διαφορετικό και η αλαζονεία για τη δική μας εθνότητα, θρησκεία, πολιτισμό, γεννάει το μίσος, και αυτό με τη σειρά του επινοεί ψεύδη για να παρασύρει τη κοινή γνώμη με το μέρος του. Τα ψεύδη πλέκουν ολόκληρες φανταστικές θεωρίες συνωμοσίας, αναπόδεικτες και κακόβουλες, αλλά το αποτέλεσμά τους δυστυχώς δεν παραμένει στο επίπεδο της θεωρίας: όταν ο πολύς κόσμος ακούει ότι κάποια ομάδα συνωμοτεί για παγκόσμια κυριαρχία, δεν έχει τη κρίση να ερευνήσει και να επαληθεύσει την κατηγορία, αλλά το μόνο που αυθόρμητα κάνει είναι να αντιδράει λεκτικά και επιθετικά ενάντια στη θεωρούμενη συνωμοτική ομάδα, που σε μερικές περιπτώσεις φτάνει η αντίδραση αυτή μέχρι και το διωγμό και το φόνο. Η περίπτωση των Εβραίων δεν είναι η μοναδική, αλλά είναι η χειρότερη από άποψη μίσους και ψεύδους, και η τραγικότερη από αριθμό θυμάτων μέσα στην Ιστορία, γιʼ αυτό και είναι βαριά και άμεση η ευθύνη μας για τερματισμό των συκοφαντιών συνωμοσίας εκ μέρους τους. Είναι χρέος όμως όλων των αληθινών Χριστιανών, αλλά και όλων των ειλικρινών ανθρώπων που αγαπούν την Αλήθεια και τη Δικαιοσύνη, αφού πρώτα ερευνήσουν αντικειμενικά την ιστορία και τη σύγχρονη πραγματικότητα, να σταματήσουν κάθε συκοφαντία συνωμοσίας που το μόνο που κάνει τελικά είναι όχι να μας προστατεύει από τους φανταστικούς εχθρούς, αλλά να γεννάει ρατσιστικό μίσος (φυλετικό ή θρησκευτικό) και να φέρνει τον θάνατο. Μιχαήλ Αλεξάνδρου Βιβλιογραφία: - Η Αγωνία των Εβραίων, Εντουαρντ Φάννερυ - Το Αίμα Τους Είναι Πάνω Στα Χέρια μας, Μάικλ Μπράουν - Ο Άλλος Εν Διωγμώ, Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου - Warrant for Genocide: Jewish Conspiracy Theories and The Protocols of the Elders of Zion, Norman Cohn -The Lie That Wouldnʼt Die, Hadassa ben Itto